Dziś będą dwie fajne techniki ćwiczące głębokie oddychanie z dziećmi oraz wskazówki, jak sprawić, by dziecko sięgnęło po technikę samoregulacyjną, zamiast rzucać się na ziemię z wrzaskiem 😉
Wrócę też krótko do tematu ciepło – zimno i do tego, że dzieci już by chciały TYLKO sandały czy krótkie spodenki. Z odzewu wynika, że temat jest aktualny dla wielu z Was, więc napiszę, co nam pomaga.
Dla małych dzieci branie głębokich oddechów jest zbyt abstrakcyjne. Dlatego bardzo fajnymi technikami uczącymi oddychania jest oddychanie po ósemce lub trójkącie:
Najlepiej ćwiczyć właśnie za pomocą obrazków. W internecie jest ich bardzo wiele. Drukujemy i ćwiczymy: dziecko wodzi POWOLI palcem po kształcie podczas oddechów (jak tutaj). To wodzenie palcem angażuje dzieci i staje się namacalnym, fizycznym doświadczeniem. Jeśli będziemy ćwiczyć to na zimno, to potem w gorącym momencie jest większa szansa, że dziecko zobaczy ten obrazek przed oczami. Starsze mogą to sobie tylko wyobrazić.
Tutaj można znaleźć krótki filmik po angielsku, tłumaczący dzieciom, jak oddychać po trókącie: https://regulatingtogether.com/triangle-breathing/
Ćwiczy cała rodzina. W grupie siła! Jeśli pokażemy, że wspólnie rodzinnie ćwiczymy jakąś technikę samoregulacyjną, to dziecko nie będzie czuło, że tylko z nim coś jest nie tak. To może być wspólna rodzinna aktywność albo warto ćwiczyć przynajmniej z jednym rodzicem i wzajemnie motywować się.
Ćwiczymy zawsze na zimno, czyli nie wtedy, gdy emocje rosną i fala wzbiera. Wtedy już trzeba być gotowym i mieć to przećwiczone. Opanowanie umiejętności musi nastąpić w spokoju. Trzeba zbudować pamięć mięśniową, aby móc użyć jej w momentach silnego zdenerwowania.
Ćwiczymy wielokrotnie. Należy zrobić wiele spokojnych, głębokich oddechów, by stało się to nawykiem i by sięgnięcie po to w momencie wielkich emocji, było realne.
Ćwiczymy JEDNĄ strategię na raz. Nie kilka. Prędzej uda się dobrze wprowadzić jedną strategię oddychania niż pięć. Potem będzie można dokładać kolejne.
Można umieścić obrazki w całym domu – np. obrazek ósemki czy trójkąta do oddychania. Można dać sobie przypomnienia na telefonie „zróbmy wspólnie 5 głebokich odechów”.
I oczywiście każde dziecko jest indywiduum. Na jedno dobrze działa takie oddychanie, a dla drugiego lepsze będą ruchowe strategie samoregulacyjne. Czasami działa jedna technika, ale nagle przestaje i trzeba szukać nowej. Tu warto uważnie obserwować dzieci.
Powodzenia 💖
***
Krótko, co nam pomaga:
Przede wszystkim, logika rzadko działa w takich momentach. Tu częściej chodzi o emocje: radość i podekscytowanie z powodu lata i nowych sandałów czy ubrań oraz żal, rozgorycznie, smutek, złość z powodu oziębienia i konieczności zrezygnowania z nowości. Poza tym brak swetra jest super! Mniej ubierania, szybciej na podwórku! Dzieci to kochają! I dziecko w tej swojej wściekłości na ochłodzenie traci kontakt z logiczną częścią mózgu. Jeśli będziemy trzymać się tylko argumentów, to prędzej my zlecimy do parteru i dołączymy do złości dziecka, niż wciągniemy go na pięterko odpowiedzialne za logiczne myślenie (piętro (emocje) i parter (logika) to metafora Daniela Siegel'a).
głęboki oddech (żeby zachować spokój),
krótki komunikat (w emocjach dziecko słyszy bardzo mało, więc staram się nie iść w tłumaczenia, tylko krótko powiedzieć na głos powód, czemu kurtka i długie spodnie są konieczne),
postawienie granicy i akceptacja emocji (to zawsze idzie w parze, bo pewne i stanowcze powiedzenie 'chcę, żebyś miała kurtkę' wywołuje oczywiście smutek, płacz, focha, etc. Staram się dzieciom dać przestrzeń na to, by mogły to poczuć, popłakać, pozłościć się).
Oczywiście szczególnie o poranku nie mamy zbyt dużo czasu na przeżywanie emocji, więc wolę to przesunąć na dzień wcześniej 🙂 Nauczyliśmy się, że jeśli jest 20 stopni przez kilka dni, a potem nagle temperatura spada, to uprzedzamy dzieci o tym, że jutro będą potrzebne długie spodnie czy kurtka. I to działa rewelacyjnie! Wieczorem dzieci raczej nie mają wokół tego wielkich emocji, bo to przecież informacja o jutrze. A w trakcie nocy ta informacja się przetwarza i rano nie ma dram. Jak tylko o tym pamiętamy, na drugi dzień jest o wiele spokojniej.
Mantra „to mija” czy „tak nie będzie zawsze” czy „to normalne”. Naprawdę, lżej się w głowie robi, kiedy to sobie powiem w myślach wraz z głębokimi oddechami 🙂
Szkolnym dzieciom dajemy dużo więcej wolności wyboru. Oczywiście ma to związek z tym, że chorują dużo mniej i że ich przeziębienie nie jest problematyczne, bo można przy nich spokojnie pracować. Czasami ponoszą konsekwencje złych wyborów i szczękają zębami, ale generalnie fajnie to wychodzi i dzieci raczej wolą mieć awaryjną bluzę, niż jej nie mieć.
CO CIĘ GRYZIE W ZACHOWANIU DZIECKA? Napisz mi anonimowo, a ja spróbuję podpowiedzieć coś w newsletterze.
Pozdrawiam Cię serdecznie,
Justyna
P.S. Możesz baaaaardzo wesprzeć mnie i moją działalność 🙏
📩 dodaj mnie do listy kontaktów, żebym nie wpadała do spamu
🔄 poleć mnie i prześlij ten newsletter innemu rodzicowi
☕ postaw mi wirtualną kawę
Dzięki!!! Mocno wierzę, że każda akcja wspierająca rodzicielstwo RIE wywołuje uśmiech jakiegoś dziecka na świecie 👧😄👦
Wszystkie polecajki z poprzednich newsletterów znajdziesz tutaj: https://corobickiedydziecko.pl/polecajki/
Polecam dziś na prezent dla dziecka... ALBUM NA ZDJĘCIA! Tak, proszę Państwa. I jestem pewna, że spodoba się to ogromnej ilości dzieci i zajmie ich na długi czas. Nasz przepis jest taki: kupujemy dziecku ładny album, wywołujemy kilkadziesiąt zdjęć i dajemy to dziecku tak, by samo sobie włożyło te zdjęcia do środka. Nasze dzieci uwielbiały przekładanie zdjęć w swoich albumach oraz wracanie wspomnieniami do dawnych dni. Wywołane zdjęcia mają w sobie magię i moc, my znacznie częściej sięgamy po wywołane zdjęcia niż te cyfrowe.
